Alle voors en tegens afgewogen. Hoe gaan we dat doen qua werk, scholen voor de kinderen en die TAAL….

Eerst uiteraard bespreken met Sep en Emmy, juichend in ontvangst genomen. Tuurlijk zien zij ook echt wel de nadelen, maar in aanvang toch alleen het leuke deel. En dan moet je het familie vertellen, mijn ouders, zus, broer familie. Ondanks dat je er zelf heel veel zin in hebt is dat even slikken. De vrienden in Nederland en uiteraard ook al de vrienden in Frankrijk. Daar juichen, in Nederland af en toe een iets verdrietiger gezicht. Maar begrijpen doen ze het.

In Nederland krijg je dan toch altijd als eerste de vraag: “En wat ga je daar dan doen” en eigenlijk moet je antwoord dan kunnen zijn “genieten”. Bedoeld wordt: werk, school etc. Praktisch praktisch praktisch.

Aalzen kan zijn werk niet meenemen, en omdat we meer willen genieten willen we eigenlijk ook niet beide daar meteen volle bak aan het werk. Dus ik zoek een andere baan, die mee kan naar Frankrijk op ZZP-basis (micro-entrepeneur) en die is snel gevonden. Dan de stap nog: KNGF vertellen dat ik weer wegga, een oud collega achterna, moeilijk echt moeilijk. Het moment dat dan je baas zegt: maar wil je niet blijven werken voor ons vanuit Frankrijk gaan alle radartjes draaien, heel hard draaien….